Kompletny przewodnik po prawie autorskim – co musisz wiedzieć

Zdjęcie awatara
według Jak założyć zespół LLC
Ostatnia aktualizacja: 21 lipca 2024 r

Skocz do

Co to jest prawo autorskie?

Prawo autorskie to zespół zabezpieczeń prawnych dzieł twórczych „utrwalonych na materialnym nośniku wyrazu”, czyli oryginalnego utworu utrwalonego na papierze, płótnie, dysku twardym lub innym nośniku, który można zreprodukować i zachować swoje pierwotne cechy. Dlatego prawo autorskie chroni szeroką gamę oryginalnych dzieł, od powieści po fotografie, a nawet projekty kadłuba statku. Prawo autorskie przyznaje twórcy utworu wyłączne prawo do:

  • Rozdaj pracę.
  • Twórz kopie oryginalnego dzieła.
  • Zezwalaj innym na korzystanie z utworu.
  • Wykonywać pracę publicznie.

Ochrona zapewniana przez prawo autorskie ma szeroki zasięg, ale nie jest absolutna. Istnieją ograniczenia terytorialne niektórych praw, a także ustalony czas trwania ochrony, który różni się w zależności od kraju, chociaż autorka dzieła nie powinna martwić się o przekroczenie przysługujących jej praw autorskich. Przy dzisiejszym prawie jest to w zasadzie niemożliwe.

Czy prawa autorskie chronią pomysły?

„Namacalny” aspekt prawa ochrony praw autorskich jest ważny, ponieważ pomysły, słowa i wyrażenia nie są uważane za „namacalne” i nie mogą być objęte prawami autorskimi. Jednak w niektórych przypadkach mogą mieć własne zabezpieczenia prawne. Więcej o tym później.

W jaki sposób materiał może być chroniony prawem autorskim?

Wbrew powszechnej opinii nie jest konieczna rejestracja utworu, aby mógł on zostać objęty ochroną prawnoautorską. W rzeczywistości dzieło jest objęte prawem autorskim w momencie „naprawy” lub ukończenia. Gdy tylko autor odłoży pióro, pędzel lub przestanie pisać, a dzieło jest odpowiednio oryginalne, zostaje ono objęte pełną ochroną; żadne dalsze działania nie są konieczne. Jeżeli jednak autor(zy) utworu chce podjąć kroki prawne przeciwko osobie korzystającej z jego utworu niezgodnie z prawem, musi on zostać zarejestrowany. Rejestracja utworu w tym celu nie jest ograniczona czasowo, a tym aspektem prawa autorskiego zajmiemy się nieco później.

Historia prawa autorskiego

Zanim przejdziemy do szczegółów dotyczących tego, co obejmuje, a czego nie obejmuje prawo autorskie, rzućmy okiem na historię prawa autorskiego, aby uzyskać pewien wgląd w to, jak prawa te ewoluowały na przestrzeni czasu.

Początki prawa autorskiego

Prawo autorskie zawsze było powiązane z technologią danego okresu i przez nią kształtowane. W średniowieczu koncepcja autorstwa dzieła sztuki lub pisma nie istniała w swojej współczesnej formie. Przed pojawieniem się prasy drukarskiej ręczne przepisywanie dzieła było powolnym i żmudnym procesem, który pozostawiał niewielką możliwość czerpania zysków ze sprzedaży książek, niezależnie od tego, kto je napisał. Ponadto prawie cała sztuka wizualna miała charakter religijny lub została zamówiona przez zamożnych mecenasów. Często artyści nawet nie podpisywali się pod pracami, które stworzyli. W tamtym okresie prawa autorskie po prostu nie były potrzebne.

Zmieniło się to wraz z wynalezieniem prasy drukarskiej. W miarę jak drukowanie książek stało się proste i wygodne, coraz więcej drukarzy było w stanie masowo produkować dzieła i osiągać spore zyski. Plagiat i hurtowe drukowanie dzieł innych osób szerzyły się i wkrótce stało się jasne, że w branży konieczne są regulacje.

Jednocześnie Oświecenie i jego myśliciele propagowali ideę własności intelektualnej. W miarę jak coraz więcej filozofów, naukowców i dramaturgów pisało i publikowało dzieła odbiegające od doktryny religijnej i potocznej mądrości, normą stała się idea, że ​​twórcy należy się uznanie za swoje dzieło.

W 1709 r. parlament brytyjski uchwalił Statut Anny, który przyznał wydawcy lub autorowi wyłączne prawo do czerpania zysków i reprodukcji dzieła przez określony czas. Często uważa się to za pierwsze prawdziwe prawo autorskie i choć współczesne prawo autorskie stało się coraz bardziej złożone, w zasadzie idea pozostaje ta sama.

Prawa autorskie w Ameryce

Prawo autorskie w Stanach Zjednoczonych generalnie wzorowało się na modelu ustanowionym przez brytyjskich przodków. Konstytucja Stanów Zjednoczonych zawierała klauzulę dotyczącą praw autorskich, która stanowiła: „Promowanie postępu nauki i sztuk użytecznych poprzez zabezpieczenie na ograniczony czas autorom i wynalazcom wyłącznego prawa do ich odpowiednich pism i odkryć”. Uznano wówczas, że aby stworzyć warunki dla rozwoju nowatorskich pomysłów i odkryć, autorom należy zapewnić wyłączną własność i prawo do czerpania zysków ze swojej pracy.

Ponownie podstawowa idea pozostała ta sama, poza faktem, że oryginalne amerykańskie prawa autorskie dopuszczały jedynie 14-letni okres własności, po upływie którego licencja musi zostać odnowiona.

Przed 1988 rokiem wydawcy i twórcy w Stanach Zjednoczonych musieli złożyć zawiadomienie o prawach autorskich, aby uzyskać ochronę. W tym roku Stany Zjednoczone stały się sygnatariuszem Konwencji Berneńskiej – wspólnego zbioru wytycznych dotyczących prawa autorskiego, którego przestrzegania zgodziła się duża grupa krajów. Przepisy obowiązujące w USA zmieniono w 1988 r. w taki sposób, że wszystkie dzieła podlegające prawu autorskiemu były automatycznie chronione w momencie ich tworzenia, co miało miejsce w większości krajów rozwiniętych przed przyjęciem Konwencji Berneńskiej.

Dopiero na przełomie wieków pojawienie się nowych mediów treści, takich jak wydajne komputery domowe i sieć WWW, wraz z rosnącą łatwością cyfrowego kopiowania materiałów chronionych prawem autorskim, wymagało poważnej rewizji niektórych przepisów, ale my dojdę do tego później.

Materiał chroniony prawem autorskim

Jeśli utwór mieści się w definicji „trwałego i namacalnego” i jest odpowiednio oryginalny, wówczas jest chroniony prawem autorskim. Oznacza to, że ustawa obejmuje szeroką gamę utworów. Obejmują one:

  • Architektura
  • Oprogramowanie komputerowe
  • Filmy i inne dzieła audiowizualne
  • Utwory muzyczne – partytury filmowe, aranżacje, piosenki, nagrania itp.
  • Literatura – powieści, opowiadania, sztuki teatralne, wspomnienia, dziennikarstwo itp.
  • Choreografia
  • Sztuki wizualne – obrazy, rzeźby, szkice, instalacje, fotografia itp.
  • Wszelkie prace pochodzące z innego oryginalnego dzieła autora

Czego nie można chronić prawem autorskim?

Jak już wcześniej wspomniałem, wiele rzeczy, które wydają się podlegać prawu autorskiemu, w rzeczywistości nim nie są objęte, dlatego ważne jest, aby wiedzieć, czym one są.

  • Nazwy, hasła i krótkie frazy
  • Pomysły na dzieła sztuki, np. pomysł na piosenkę, która nie została napisana ani wykonana, lub fabuła powieści, która nie została jeszcze napisana
  • Materiały badawcze lub aktualności
  • Żarty i jednowierszowe wypowiedzi
  • Wszystko, co uważa się za „przydatny artykuł”, nie może być objęte prawami autorskimi. Oznacza to coś w rodzaju szczoteczki do zębów lub lampy, która spełnia użyteczną funkcję, a nie jest uważana za wystarczająco oryginalną. Zwykle nie stanowi to problemu, ale może być frustrujące dla projektantów specjalizujących się w…
  • Projektowanie odzieży. Odzież uważana jest za użytkową, a nie za dzieło sztuki, dlatego moda nie jest objęta ochroną praw autorskich.
  • Listy i przepisy na dania
  • Kod komputerowy

Czy istnieją inne formy ochrony prawnej własności intelektualnej nieobjęte prawem autorskim?

Cieszę się, że zapytałeś. Wiele rzeczy nieobjętych prawem autorskim może podlegać przepisom dotyczącym znaków towarowych i patentom. Znak towarowy obejmuje slogany, hasła, nazwy, logo i projekty określonej marki lub rozpoznawalnego podmiotu handlowego. Tego rodzaju własność intelektualna jest zbyt krótka, aby podlegać prawu autorskiemu, ale zapewnia się podobną ochronę. Materiał będący znakiem towarowym jest oznaczony symbolem ™, jeśli znak towarowy nie jest zarejestrowany, lub małym kółkiem z literą „R” w środku (®), jeśli znak towarowy jest zarejestrowany.

Patent natomiast obejmuje wynalazki, definiowane prawnie jako „nowatorskie rozwiązanie problemu, jakim jest produkt lub proces”. Wynalazczyni otrzymuje określone prawa na ograniczony okres czasu w zamian za kompleksowe publiczne udostępnienie szczegółów swojego wynalazku. W przeciwieństwie do praw autorskich, ochrona patentowa tak naprawdę nie przyznaje wynalazcy prawa do tworzenia wynalazku i czerpania z niego zysków, lecz zabrania tego wszystkim innym.

Własność praw autorskich

  • Część filmu lub dzieła wizualnego
  • Praca uzupełniająca
  • Wkład w pracę zbiorową
  • Tekst instruktażowy
  • Atlas
  • Badanie
  • Tłumaczenie
  • Kompilacja
  • Materiał odpowiedzi na test

Prawa właścicieli praw autorskich

Niezależnie od tego, czy właścicielem praw autorskich jest osoba fizyczna, firma czy zbiór jednego lub większej liczby autorów, przysługują im te same wyłączne prawa do dzieła. Słowo „wyłączny” oznacza, że ​​tylko oni posiadają te prawa i nikt inny nie może legalnie wykorzystywać utworu w ten sposób.

Jakie prawa wyłączne posiada właściciel praw autorskich?

Właściciel praw autorskich może samodzielnie:

  • Część filmu lub dzieła wizualnego
  • Praca uzupełniająca
  • Wkład w pracę zbiorową
  • Tekst instruktażowy
  • Atlas
  • Badanie
  • Tłumaczenie
  • Kompilacja
  • Materiał odpowiedzi na test

Jak długo trwa ochrona praw autorskich?

Czas trwania praw autorskich zależy od szeregu okoliczności, w tym od tego, czy utwór stanowi własność prywatną czy przedsiębiorstwa, rodzaju danego dzieła oraz tego, czy utwór został opublikowany.

Prace opublikowane po 1978 roku:

  • W przypadku dzieł opublikowanych przez osoby fizyczne prawa autorskie obowiązują przez cały okres życia autora plus siedemdziesiąt lat.
  • W przypadku utworów najemnych ochrona praw autorskich trwa 120 lat od stworzenia lub 95 lat od pierwszej publikacji, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

W dzisiejszych czasach zachowanie praw autorskich jest znacznie prostsze niż kiedyś. Przepisy, które weszły w życie po podpisaniu przez Stany Zjednoczone Konwencji Berneńskiej w 1988 r., gwarantują, że twórca dzieła nie będzie musiał się martwić o utratę ochrony praw autorskich za życia, chociaż kto wie, jakie szczególne okoliczności przyniesie przyszłość.

Dozwolony użytek i inne ograniczenia praw autorskich

Wyłączne prawa przyznane posiadaczowi praw autorskich w Stanach Zjednoczonych i innym sygnatariuszom Konwencji Berneńskiej są jasne, jednak nie mają charakteru absolutnego. Istnieją okoliczności, w których dzieło chronione prawem autorskim może być legalnie wykorzystywane w ograniczony sposób. Najczęstszym z nich jest wyjątek dotyczący dozwolonego użytku.

Czym jest dozwolony użytek?

Dozwolony użytek to wyjątek od prawa autorskiego umożliwiający innym korzystanie z dzieł chronionych prawem autorskim w wybranych sytuacjach bez konieczności proszenia o pozwolenie lub płacenia właścicielowi opłaty. Aby ustalić, czy korzystanie przez Ciebie z dzieła chronionego prawem autorskim podlega ochronie w ramach dozwolonego użytku, należy wziąć pod uwagę cztery czynniki.

Czy parodia jest objęta dozwolonym użyciem?

Ważne jest, aby określić, czy utwór wykorzystujący utwór chroniony prawem autorskim jest parodią czy satyrą. Parodia bezpośrednio kpi z dzieła, z którego czerpie, podczas gdy satyra zapożycza estetykę poprzedniego dzieła, aby wyrazić odmienne zdanie. Zazwyczaj parodia dzieła chronionego prawem autorskim będzie chroniona na mocy doktryny dozwolonego użytku, podczas gdy satyra nie, chociaż twórcy parodii często są pozywani do sądu przez właścicieli oryginalnych praw autorskich. Ostatecznie sędzia na podstawie czterech czynników ustali, czy parodia jest chroniona na mocy dozwolonego użytku.

Przykładem sprawy sądowej, która wydała wyrok na korzyść oskarżonego, jest sytuacja, w której grupa rapowa 2 Live Crew wykorzystała pierwsze słowa piosenki Roya Orbisona „Oh, Pretty Woman” w swojej parodycznej piosence „Pretty Woman”. Grupa próbowała uzyskać licencję na wykorzystanie fragmentu jako parodii, ale wydawca muzyczny odmówił jej. Mimo to poszli dalej i wydali piosenkę, a płyta sprzedała się w 250,000 2 egzemplarzy. Kiedy wydawca wniósł pozew i sprawa trafiła do sądu, Sąd Najwyższy orzekł, że skoro XNUMX Live Crew zsamplowało tylko niewielką część oryginalnej piosenki, a reszta muzyki i tekstu była inna, piosenka jest chroniona doktryną dozwolonego użytku .

Inny przypadek, w którym uznano, że rzekoma parodia nie jest dozwolonym użytku, miał miejsce w 1997 r., kiedy wydawnictwo Penguin wydało książkę Alana Katza i Chrisa Wrinna zatytułowaną The Cat NOT in the Hat!, która w dużej mierze zapożyczyła się z oryginału doktora Seussa. Ponieważ w utworze wykorzystano materiały objęte prawami autorskimi, aby lekceważyć proces o morderstwo OJ Simpsona, a nie bezpośrednio naśmiewać się z oryginalnego dzieła, uznano go za satyrę, a nie parodię.

Internet i dozwolony użytek

Dozwolony użytek to już szara strefa, a w Internecie granice są jeszcze bardziej niewyraźne. Większość przypadków dotyczących dozwolonego użytku i Internetu dotyczy ponownego wykorzystania obrazów chronionych prawem autorskim bez zgody właściciela praw autorskich.

Ze względu na łatwość znalezienia idealnego obrazu za pomocą wyszukiwarki grafiki Google do recenzji lub wpisu na blogu, łatwo zapomnieć, że prawie wszystkie te obrazy są chronione prawem autorskim. Wszelkie prawa wyłączne przyznane posiadaczowi praw autorskich do książki lub filmu przysługują także twórcy obrazu. Podobnie jak w przypadku każdej innej sprawy skupiającej się na ustaleniu, czy pożyczony materiał jest chroniony w ramach dozwolonego użytku, sąd rozważy cztery podstawowe kryteria. Jeśli istnieją jakiekolwiek wątpliwości, czy wykorzystanie obrazu uzyskanego w wyniku wyszukiwania w Internecie jest objęte dozwolonym użytkowaniem, najlepiej przed jego wykorzystaniem uzyskać odpowiednie pozwolenie. Jeśli pozwolenie nie zostanie wydane, po prostu nie warto.

Dozwolony użytek i inne ograniczenia praw autorskich

Wyłączne prawa przyznane posiadaczowi praw autorskich w Stanach Zjednoczonych i innym sygnatariuszom Konwencji Berneńskiej są jasne, jednak nie mają charakteru absolutnego. Istnieją okoliczności, w których dzieło chronione prawem autorskim może być legalnie wykorzystywane w ograniczony sposób. Najczęstszym z nich jest wyjątek dotyczący dozwolonego użytku.

Czym jest dozwolony użytek?

Dozwolony użytek to wyjątek od prawa autorskiego umożliwiający innym korzystanie z dzieł chronionych prawem autorskim w wybranych sytuacjach bez konieczności proszenia o pozwolenie lub płacenia właścicielowi opłaty. Aby ustalić, czy korzystanie przez Ciebie z dzieła chronionego prawem autorskim podlega ochronie w ramach dozwolonego użytku, należy wziąć pod uwagę cztery czynniki.

Czy parodia jest objęta dozwolonym użyciem?

Ważne jest, aby określić, czy utwór wykorzystujący utwór chroniony prawem autorskim jest parodią czy satyrą. Parodia bezpośrednio kpi z dzieła, z którego czerpie, podczas gdy satyra zapożycza estetykę poprzedniego dzieła, aby wyrazić odmienne zdanie. Zazwyczaj parodia dzieła chronionego prawem autorskim będzie chroniona na mocy doktryny dozwolonego użytku, podczas gdy satyra nie, chociaż twórcy parodii często są pozywani do sądu przez właścicieli oryginalnych praw autorskich. Ostatecznie sędzia na podstawie czterech czynników ustali, czy parodia jest chroniona na mocy dozwolonego użytku.

Przykładem sprawy sądowej, która wydała wyrok na korzyść oskarżonego, jest sytuacja, w której grupa rapowa 2 Live Crew wykorzystała pierwsze słowa piosenki Roya Orbisona „Oh, Pretty Woman” w swojej parodycznej piosence „Pretty Woman”. Grupa próbowała uzyskać licencję na wykorzystanie fragmentu jako parodii, ale wydawca muzyczny odmówił jej. Mimo to poszli dalej i wydali piosenkę, a płyta sprzedała się w 250,000 2 egzemplarzy. Kiedy wydawca wniósł pozew i sprawa trafiła do sądu, Sąd Najwyższy orzekł, że skoro XNUMX Live Crew zsamplowało tylko niewielką część oryginalnej piosenki, a reszta muzyki i tekstu była inna, piosenka jest chroniona doktryną dozwolonego użytku .

Inny przypadek, w którym uznano, że rzekoma parodia nie jest dozwolonym użytku, miał miejsce w 1997 r., kiedy wydawnictwo Penguin wydało książkę Alana Katza i Chrisa Wrinna zatytułowaną The Cat NOT in the Hat!, która w dużej mierze zapożyczyła się z oryginału doktora Seussa. Ponieważ w utworze wykorzystano materiały objęte prawami autorskimi, aby lekceważyć proces o morderstwo OJ Simpsona, a nie bezpośrednio naśmiewać się z oryginalnego dzieła, uznano go za satyrę, a nie parodię.

Internet i dozwolony użytek

Dozwolony użytek to już szara strefa, a w Internecie granice są jeszcze bardziej niewyraźne. Większość przypadków dotyczących dozwolonego użytku i Internetu dotyczy ponownego wykorzystania obrazów chronionych prawem autorskim bez zgody właściciela praw autorskich.

Ze względu na łatwość znalezienia idealnego obrazu za pomocą wyszukiwarki grafiki Google do recenzji lub wpisu na blogu, łatwo zapomnieć, że prawie wszystkie te obrazy są chronione prawem autorskim. Wszelkie prawa wyłączne przyznane posiadaczowi praw autorskich do książki lub filmu przysługują także twórcy obrazu. Podobnie jak w przypadku każdej innej sprawy skupiającej się na ustaleniu, czy pożyczony materiał jest chroniony w ramach dozwolonego użytku, sąd rozważy cztery podstawowe kryteria. Jeśli istnieją jakiekolwiek wątpliwości, czy wykorzystanie obrazu uzyskanego w wyniku wyszukiwania w Internecie jest objęte dozwolonym użytkowaniem, najlepiej przed jego wykorzystaniem uzyskać odpowiednie pozwolenie. Jeśli pozwolenie nie zostanie wydane, po prostu nie warto.

Oprócz dozwolonego użytku, jakie są inne ograniczenia prawa autorskiego?

Inne ograniczenia praw wyłącznych obejmują:

  • Dodatek dla bibliotek i archiwów za zwielokrotnienie pojedynczego egzemplarza lub nagranie dźwiękowe utworu.
  • Prawo prawowitego właściciela kopii lub zapisu dzieła do odsprzedaży swojej kopii bez zgody właściciela praw autorskich.
  • Prawo instruktora lub ucznia do wykonywania lub eksponowania utworu w czasie zajęć w celach edukacyjnych.
  • Dokonanie nagrania utworu publicznie wykonywanego (o ile jest to zgodne z prawem w dowolnym miejscu, w którym odbywa się wykonanie) w przypadku, gdy wykonanie nie jest sprzedawane lub rozpowszechniane i przechowywane wyłącznie przez osobę dokonującą nagrania.

Ustawa DMCA

Co to jest DMCA?

Ustawa Digital Millennium Copyright Act (DMCA) została podpisana w 1996 r. przez prezydenta Billa Clintona w celu rozwiązania kwestii związanych z niezgodnym z prawem wykorzystaniem technologii do reprodukcji materiałów chronionych prawem autorskim. Ustawa zaostrzyła kary za udostępnianie plików i inne naruszenia praw autorskich w sieci WWW.

Ustawa ta nie jest ustawodawstwem pierwotnym, ale w rzeczywistości krajowym wdrożeniem dwóch traktatów zaproponowanych przez Światową Organizację Własności Intelektualnej (WIPO).

Z czego składa się ustawa DMCA?

Ustawa DMCA składa się z pięciu postanowień. Tutaj są:

Tytuł I : Ustawa o wdrażaniu traktatów WIPO o prawie autorskim, artystycznych wykonaniach i fonogramach – Tytuł I uznaje za nielegalną wszelkie próby obejścia technologii wdrożonej przez wydawcę w celu ochrony przed nielegalnym kopiowaniem. Zatem, jeśli ktoś nielegalnie kopiuje grę komputerową i przy okazji omija wbudowane zabezpieczenia przed kopiowaniem, nie popełnia jednego, lecz dwa przestępstwa: naruszenia praw autorskich i manipulowania technologią ochrony przed kopiowaniem.

Tytuł II : Ustawa o ograniczeniu odpowiedzialności za naruszenie praw autorskich w Internecie – Ta część ustawy określa wymogi, które muszą spełnić dostawcy usług, aby uniknąć odpowiedzialności karnej za naruszenie praw autorskich, gdy użytkownicy ich usług naruszają te prawa. Tytuł II był najważniejszą poprawką do prawa autorskiego w Stanach Zjednoczonych i pozostaje kontrowersyjny.

Tytuł III : Ustawa o zapewnieniu konkurencji w konserwacji komputerów – zezwala na tworzenie tymczasowych kopii materiałów podczas naprawy komputera. Na przykład, tworzenie kopii zapasowej legalnie nabytej kopii systemu Windows 98 podczas instalacji nowego dysku twardego.

Tytuł IV : Postanowienia różne – Tytuł IV wyjaśnia nieaktualne fragmenty amerykańskiego prawa autorskiego dotyczące edukacji online, praw bibliotek i archiwów w zakresie przechowywania kopii nagrań audio oraz przenoszenia praw do filmów. Wyjaśnia również obowiązki Urzędu ds. Praw Autorskich (Copyright Office), organu rządowego przechowującego rejestry rejestracji praw autorskich w Stanach Zjednoczonych.

Tytuł V : Ustawa o ochronie projektów kadłubów statków – Prawdopodobnie najbardziej nietypowy przepis zawarty w ustawie DMCA, Tytuł V dodaje ochronę praw autorskich do projektów kadłubów łodzi. Wcześniej kadłuby łodzi były uznawane za „użyteczne przedmioty”, a nie za dzieła twórcze podlegające ochronie praw autorskich.

Jakie uprawnienia daje DMCA dostawcom usług internetowych?

Pamiętaj, że tytuł II ustawy DMCA chroni dostawców usług internetowych przed prześladowaniami prawnymi w przypadku naruszenia przez użytkownika praw autorskich. Zastrzeżenie polega na tym, że w takim scenariuszu dostawca musi podjąć działania, aby utrzymać tę ochronę. Przybiera to formę ścigania subskrybentów we wszelkich możliwych przypadkach naruszenia praw autorskich.

Ty lub ktoś, kogo znasz, prawdopodobnie otrzymaliście powiadomienie o naruszeniu praw autorskich (w przypadku nielegalnego udostępniania plików) lub żądanie usunięcia treści na mocy ustawy DMCA za publikowanie w Internecie treści naruszających prawa autorskie innej osoby w serwisie YouTube lub na stronie internetowej. Czasami jest to sprawiedliwe, ponieważ nielegalne udostępnianie plików jest w rzeczywistości nielegalne.

Ale w innych przypadkach korzystanie przez Ciebie z danej treści w Internecie może być całkowicie chronione na mocy doktryny dozwolonego użytku. Problem polega na tym, że ponieważ codziennie otrzymują tak wiele skarg od korporacji i zirytowanych właścicieli treści, żaden dostawca usług internetowych nie chce się przez nie przebić i rozważyć, czy dane „przestępstwo”, o którym mowa, stanowi uzasadnione naruszenie praw autorskich, czy też doskonały przykład dozwolonego użytku. Ponieważ ustawa DMCA wymaga podjęcia działań w celu ochrony siebie, dostawcy usług internetowych będą po prostu wydawać powiadomienia o usunięciu w odniesieniu do każdej skargi.

Może to być bardzo frustrujące, gdy wiesz, że nie naruszyłeś żadnych zasad. Jeśli masz pewność, że nie naruszasz prawa, najlepsze, co możesz zrobić, to złożyć roszczenie wzajemne.

New Media Rights to program non-profit powiązany z California Western School of Law, który specjalizuje się w obsłudze prawnej użytkowników Internetu i przedsiębiorców. Mają tam doskonały przewodnik szczegółowo opisujący, jak złożyć roszczenie wzajemne w przypadku nieuzasadnionej skargi DMCA.

Pamiętaj, że tytuł II ustawy DMCA chroni dostawców usług internetowych przed prześladowaniami prawnymi w przypadku naruszenia przez użytkownika praw autorskich. Zastrzeżenie polega na tym, że w takim scenariuszu dostawca musi podjąć działania, aby utrzymać tę ochronę. Przybiera to formę ścigania subskrybentów we wszelkich możliwych przypadkach naruszenia praw autorskich.

Ty lub ktoś, kogo znasz, prawdopodobnie otrzymaliście powiadomienie o naruszeniu praw autorskich (w przypadku nielegalnego udostępniania plików) lub żądanie usunięcia treści na mocy ustawy DMCA za publikowanie w Internecie treści naruszających prawa autorskie innej osoby w serwisie YouTube lub na stronie internetowej. Czasami jest to sprawiedliwe, ponieważ nielegalne udostępnianie plików jest w rzeczywistości nielegalne.

Ale w innych przypadkach korzystanie przez Ciebie z danej treści w Internecie może być całkowicie chronione na mocy doktryny dozwolonego użytku. Problem polega na tym, że ponieważ codziennie otrzymują tak wiele skarg od korporacji i zirytowanych właścicieli treści, żaden dostawca usług internetowych nie chce się przez nie przebić i rozważyć, czy dane „przestępstwo”, o którym mowa, stanowi uzasadnione naruszenie praw autorskich, czy też doskonały przykład dozwolonego użytku. Ponieważ ustawa DMCA wymaga podjęcia działań w celu ochrony siebie, dostawcy usług internetowych będą po prostu wydawać powiadomienia o usunięciu w odniesieniu do każdej skargi.

Może to być bardzo frustrujące, gdy wiesz, że nie naruszyłeś żadnych zasad. Jeśli masz pewność, że nie naruszasz prawa, najlepsze, co możesz zrobić, to złożyć roszczenie wzajemne.

New Media Rights to program non-profit powiązany z California Western School of Law, który specjalizuje się w obsłudze prawnej użytkowników Internetu i przedsiębiorców. Mają tam doskonały przewodnik szczegółowo opisujący, jak złożyć roszczenie wzajemne w przypadku nieuzasadnionej skargi DMCA.

Sprzeciw wobec ustawy DMCA

Wiele witryn internetowych i organizacji działa bezpośrednio naruszając ustawę DMCA ze względu na silne przekonania antyautorskie lub wiarę w wolność informacji. Witryny takie jak The Pirate Bay i WikiLeaks utrzymują swoje serwery w krajach takich jak Szwecja, które nie podejmują tak często działań związanych z naruszeniami ustawy DMCA.

Rozpocznij swoją spółkę z o.o Dziś

Aby rozpocząć, kliknij stan poniżej.

Powrót do góry